Lublin wyróżniono za symbole upamiętniające zawarcie Unii Lubelskiej: Kaplica Trójcy Świętej na Zamku Lubelskim, Pomnik Unii Lubelskiej i kościół p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika wraz z Klasztorem Ojców Dominikanów. Znak Dziedzictwa został przyznany łącznie 65 miejscom w 13 krajach Europy.

 

W Lublinie, miejscu zawarcia Unii polsko – litewskiej w 1569 roku, jako symbolu pokojowej i demokratycznej integracji dwóch krajów, zróżnicowanych religijnie i etnicznie, znajdują się zabytki, które upamiętniają to wydarzenie historyczne. Zachowane w krajobrazie miasta obiekty materialne, reprezentujące idee Unii, to Kaplica Trójcy Świętej na Zamku Lubelskim, Pomnik Unii Lubelskiej i kościół p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz Klasztor Ojców Dominikanów.

Tytuł Znaku Dziedzictwa Europejskiego (European Heritage Label) uzyskują zarówno miejsca, zabytki, budowle, zespoły architektoniczne, które posiadają symboliczne znaczenie dla historii i dziedzictwa kulturowego Europy, stanowiąc żywe przypomnienie wspólnej rzeczywistości politycznej i pamięci historycznej kontynentu, a tym samym przyczyniając się do wzmocnienia europejskiej tożsamości.

Wyróżnienie Znakiem Dziedzictwa Europejskiego jest wyrazem uznania dla Lublina, jako symbolu europejskich idei integracji, ponadnarodowego dziedzictwa demokracji i tolerancji oraz dialogu kultur między wschodem i zachodem. Obok Lublina Znakiem wyróżniono jeszcze trzy obiekty z Polski: Wzgórze Lecha w Gnieźnie, kościół katedralny p.w. św. Stanisława Biskupa i Wacława na Wzgórzu Wawelskim w Krakowie oraz Stocznię Gdańską – obiekty związane z powstaniem „Solidarności”. Znak Dziedzictwa Europejskiego został przyznany łącznie 65 miejscom w Europie przez Ministrów Kultury z 18 krajów UE.